10u46 (1 minuut na afspraak)
Bedrukte gezichten alom op een barkoude winterochtend ergens in Ukkel. “Waar blijft Hij nu toch?” jammert coach Ludovic (Ludo voor de vrienden), de paniek en zelfs moedeloosheid sterk doorklinkend in zijn anders zo charismatische stem. Zijn spelers werpen hem vaak een vluchtige blik toe, op zoek naar een sprankeltje hoop, een geruststellend gebaar. Tevergeefs.
Heel het team komt tot het stilzwijgende besef dat ze net zo goed naar huis kunnen gaan. Wat kunnen ze in hemelsnaam beginnen zonder ‘Hem’, vooral tegen zo’n monsterlijk sterke ploeg als Ukkel?
En dan, net als alles verloren lijkt: de redder! Jawel, ‘Hij’, Pieter Rombaut, verschijnt ten tonele. En geen seconde te vroeg! Gejuich alom, tranen van vreugde en een overweldigende golf “Fuck yeah” gaan doorheen het team. Ludo valt op zijn knieën en dankt de goden.
11u28 (2 minuten voor het fluitsignaal)
Consternatie en verontwaardiging, terug een dieptepunt in het moraal van onze jonge heldenploeg: Ludo probeert krampachtig zijn gezag als coach te behouden en laat topspeler en enige hoop op overwinning Pieter Rombaut op de bank beginnen. Een slecht voorteken!
11u30 (time 0 – begin van D-match)
Sidder en beef: de hel barst los. De eerste counter van Ukkel is loeihard, goalkeeper Luka wordt moederziel alleen geklopt, 1-0 staat op het scorebord.
11u45 – 13-00 (ongeveer)
Hierna verliest ons heroïsch team alle besef van tijd.
Ze proberen te redden wat er te redden valt, maar tevergeefs. Pieter Rombaut heeft na een kwartier als bankzitter genoeg de kwelling van zijn teamleden aanschouwd en besluit in te vallen. Onze aanval rukt op, de Ukkelse verdediging wankelt, maar breekt niet.
Elke fout van Ludo op het middenveld wordt genadeloos afgestraft met een bliksemsnelle counter van Ukkel. Goalkeeper Luka wordt eerst boos, dan verontwaardigd en uiteindelijk moedeloos: één enkele traan blinkt onder zijn helm. “LG vindt dit niet leuk!” wanhoopt onze gepantserde man in zijn fel bestookte goal.
De laatste 15 minuten blinken onze Aalsterse protagonisten uit met enkele gedurfde acties, helaas zonder geluk: aanval na aanval breekt op de Ukkelse verdediging.
Pieter Rombaut zag dat met onze 7-0 achterstand alles reeds verloren was en besloot bewust zijn prachtkans niet af te werken: zijn onmenselijk hard shot belandt met een luide “PLETS” ergens in de liesstreek van de Ukkelse goaly, net tussen zijn bepantsering. “Het zal hem leren” zucht heel het team met een wrange glimlach.
13u00 (ongeveer – einde van de match)
De eindstand is bikkelhard: 7-0. Ludo legt de schuld op de ploeg, met een weinig diplomatisch: “Jullie hebben niet jullie beste match gespeeld”. Onze jonge helden laten het zich echter niet aan het hart komen en drinken er een gerstennatje op in de plaatselijke taveerne.
23:34, 22/11/2010
De schrijver van dit verslag komt tot het besef dat Jan ineens stiekem weg sloop tijdens de match, iets mompelend over zijn enkel of zo. Laten we zijn aftocht een ‘blessure’ noemen en vooral geen vlucht van het slagveld.
PR las na en zag dat het goed was.
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
Geen opmerkingen:
Een reactie posten