Het verslag van de match OILST-NAMEN van 13 februari.
Mits enige vertraging met als excuus dat ik helemaal geen zin had dit verslagje te schrijven, volgt nu de review van de match vanuit de ogen van jullie aller tofste keeper (Neen, niet Jan).
Met een kleine klop van de 12uur autorijden van de dag ervoor, begeef ik mij naar Temse, wetende dat een eventuele nederlaag ons boven het hoofd hing, maar die gedachte zette ik al snel uit men hoofd. Puntjes pakken is altijd een bonus, Namen was toch voorlaatste in het klassement, no way dat we zouden kunnen verliezen. *zucht*
Na de opwarming kwamen nog wat mensen toe, overslapen, katerig. Voor de verandering was dat Matthieu, wie had dat gedacht!
Aanvang van de match:
Vanuit mijn doel zag ik dat het niet goed was. Een bewogen eerste helft leidde al snel tot een 2-0 achterstand. Kleine onoplettendheden zorgden ervoor dat ze plots met 2-3 ongedekt stonden voor het doel. Met enige poging tot deze ballen af te houden lukte het niet de doelpunten te verijdelen. Emoties en frustraties komen vrij, gelukkig ziet niemand mij ontploffen onder men helm…
Jammer van onze gemiste kansen, zij hadden geen slechte keeper van wat ik vernam. Zelfs onze uitstekend genomen PC mocht niet baten.
Half-time:
Ludo probeert zijn duidelijk gedemotiveerde ploeg terug een hart onder de riem te steken, zeggen dat “it aint over till its over”. Onzeker in onze schoenen kruipen we toch weer op het veld. “Byebye 3 puntjes” was mijn eerste gedachte, waarschijnlijk was ik niet alleen.
Aanvang tweede helft:
Aangezien ze niet meer tot mijn doel geraakt zijn had ik alle tijd van de wereld om te zien hoe we potentiële doelpunten links lieten liggen, jammer genoeg.
Tot plots! Een doelpunt! Wie weet maakten we nog eens kans.
Ik zag de bal meermaals evenwijdig aan hun goal voorbij razen, maar niemand die hem kon binnetikken, frustrerend!
Alhoewel we gevochten en gepushed hebben tot het einde, was het een verloren zaak…
Wat er achteraf in de cafetaria is gebeurt weet ik niet, ik was met een lichte brok in de keel naar huis gegaan. Niet veel later werd ik gestalkt door medespelers met “Slet slet slet slet” en dergelijke meer. Ik wist hoe laat het was… Dus met veel plezier presenteer ik jullie dit verslag, met liefde gemaakt, or is it?
Ow en pieter, ge zijt een janet.
xxx
